Namazın varlığı kendine bağlı olan ve namazın mahiyetini oluşturan farzlarına namazın rükünleri denir. Bunlar altı tanedir:
İftitah Tekbîri: Namaza “Allahu Ekber” diye başlamak.
Kiyam: Namaz kilarken, gücü yeten kimselerin ayakta durmasi.
Kiraat: Namaz kilarken, ayakta bir miktar Kur’an-ı Kerim okumak.
Rükû: Namazda eller dizlere değecek şekilde eğilmek.
Secde: Namazda, ayaklar, dizler, eller ve alın ile burnun yere konulmasıdır.
Kade-i Ahire: Namazın sonunda teşehhüt miktarı oturmaktır.
