ÇOCUKLARA DİNİ DUYGU VE İBADET ALIŞKANLIĞININ KAZANDIRILMASI
Muhterem Kardeşlerim!
İnsan toplum içerisinde yaşayan bir varlıktır. Toplu halde yaşayan insanlar arasında huzur ve mutluluğun sağlanması için herkese görev düşmektedir. Toplumu oluşturan, geleceğimizin teminatı olan çocuklarımızın ve gençlerimizin iyi eğitilmesi gerekmektedir. Bunlara dini bilgiler verilmeli ve ibadet alışkanlığı kazandırılmalıdır.
Her doğan çocuk temiz bir fıtrat üzere doğar. Çocuk fıtratı inanmaya hazırdır. Onda bulunan bu inanma potansiyeli ortaya çıkarılmalı ve işlenmelidir. Adeta o beyaz bir kâğıt gibidir. Ona her şeyi yazabilirsiniz, fakat bunlar Allah’ın rızasına uygun olmalıdır. İnanma özelliği erken yaşlarda değerlendirilmezse çocuğun fıtratı bozulduktan sonra yeniden tamir etmek zorlaşacaktır.
Çocuklarda din ve dine ait konulara ilgi başladığında onların seviyesine uygun dini bilgiler verilmeli, inanmaya özendirilmelidir.
Ergenlik çağına gelinceye kadar çocuğa temel dini bilgiler verilmelidir. Taşa yazı yazmak gibi bu bilgiler onun kalbine sağlam bir şekilde yerleşir ve onda iz bırakır. Çünkü onun bir cevher olarak yaratılan kalbi; hayrı da şerri de kabule elverişlidir.
Küçük yaşta verilen din eğitimi daha kalıcı ve daha etkili olmaktadır. Özellikle 0-7 yaş bu açıdan en önemli dönemdir. Bu dönemde çocuğun karakteri, büyük ölçüde şekillenmektedir. Küçük yaşlarda çocuklar zihin ve duygu yapısı itibariyle eğitim ve öğretime çok uygundur. Öğrendiklerini kolay kabul eder ve hayatı boyunca unutmaz. Onun zihni ve kalbi kötülüklerle, çirkin şeylerle kirlenmeden Allah’a ve dine ait esaslar anlatılırsa ilerideki hayatına bunlar yön verecektir.
Bu da, öncelikle ailenin görevi olmalıdır. Henüz okula başlamadığı dönemde çocuğun din eğitimi konusunda, öncelikle sorumluluk anne babaya aittir.
Çocuklarda din duygusu doğuştan mevcuttur. İnsan sadece etten, kemikten ve kandan ibaret maddi bir varlık değildir. Onu diğer canlılardan ayıran, doğuştan sahip olduğu ruh ve duygu zenginliğidir. İnsan sosyal bir varlıktır. Sevmek, sevilmek bir inanca sahip olmak, kendisini değerli ve güçlü hissetmek ister. Bu da ancak bir aileye, bir topluma, bir dine ve bir vatana bağlı olmakla mümkündür.
Hırsızlığı, haksız kazancı, zayıfı ezmeyi, adam öldürmeyi kısaca cana, mala, namusa tecavüzü v.s. yasaklayan hukuk maddeleri, kaynağını dinden almaktadır. Bütün peygamberler, bu kuralları insanlara bildirmek ve toplum düzenini sağlamak için gönderilmiştir.
Muhterem Müslümanlar!
Hutbemizi Lokman (a.s)’in oğluna yaptığı öğütlerle bitirelim.
Lokman (a.s) oğluna öğüt vererek; “Yavrucuğum: Allah’a şirk koşma çünkü bu büyük bir haksızlıktır.” (1)
“Yaptığın en küçük bir iş (İyilik veya Kötülük) bir kayanın içinde, göklerde veya yerin derinliklerinde olsa dahi, Allah onu görür. Doğrusu Allah’ın her şeyden haberi vardır” (2)
“Namazı kıl, iyiliği emret, kötülükten vazgeçirmeye çalış, başına gelenlere sabret, insanları küçümseyerek onlardan yüz çevirme ve yeryüzünde kibirlenerek yürüme, Allah kendini beğenmiş, öğünüp duran kimseleri asla sevmez.(3)
KAYNAKLAR:
1-Lokman Suresi: 13, 2-Lokman Suresi: 16, 3-Lokman Suresi: 17.
“ Çocuklara Dini Duygu ve İbadet
Alışkanlığının Kazandırılması” hutbesini buradan indirebilirsiniz
