Rasûiüllah (S.A.V) Medine’de dokuz yıl kaldı. Beyt-i Haram’ı putlardan temİ2İeyip Mekke’ye giden yolları güven altına alıncaya kadar hacca gitmedi.. Rasûlüilah (S.A.V) onuncu yılın zilkadesine ulaşınca Hacca hazırlandı ve halka da hacc için hazırlanmalarını emretti. Zilka-de’nin yirmibeşinde hanımları ve müslümaniarla birlikte yola çıktı. Ummu Cundeb ei-Ezdiyye Rasûlüliah’ın hacca gitmek için yoia çıktığını öğrenince o da yola çıktı ve Zu’İ-Huieyfe’de onunla buluştu ve onun arkasında ikindi namazını kıldı.
Rasûlüllah (S.A.V) cuma günü Arafa’da (Zilhicce’nin dokuzunda vakfe yaptı (ayakta durdu).
Ummu Cundeb şöyle anlatır:
— Rasûlüliah’ın (S.A.V) Akabe cemresini vadinin ortasından attığını gördüm. O, fiske gibi yedi taş attı. Taşları atarken Rasûlüllah (S.A.V) şöyle diyordu: Ey insanlar! Birbirinizi öldürmeyin. Fiske gibi taşları cemre olarak atınız.
Halk iri taşları atıyordu. Rasûlüliah’ın arkasında, onu halkın attığı taşlardan koruyan bir adam duruyordu. Ummu Cundeb el-Ezdiyye :
— Rasûlüliah’ın (S.A.V) arkasındaki bu adam kim? diye sordu. Ona:
— Bu, el-FazI İbnu’l-Abbas’tır, diye cevap verdiler. Peygamber (S.A.V) cemreleri atma işini bitirip ayrıldıktan sonra
ona bîr kadın geldj ve şöyle dedi:
—Yâ Rasûlellah! Bu benim biricik oğlumdur. Rasûlüllah [S.A.V) :
— Şu çadırlardan bana su getir, dedi.
Kadın ona taştan bir kap içinde su getirdi ve şöyfe anlattı:
— Rasûlülİah (S.A.V) ondan içti sonra içine püskürtüp şöle dedi: Oğluna içir ve Allah’tan şifa dile.
Kadın oğluna içirdi ve çocuk iyi oldu.
