Rufeyde el-Eslemiyye ki müslüman olup Rasûiüllah’a (S.A.V) bey’at etmiştir. Yaralıları tedavi etmek üzere Rasûlüllah’la (S.A.V) birlikte savaşa çıkıyor ve kendini kimsesiz müsiumanlara hizmete adıyordu. Kabîleler gelip Medine’yi kuşattıklarında Hibban İbnu’l-Arika Evs’in lideri Sa’d İbn Muaz’a bir ok atmış o da kolundaki ana damarı koparmıştı. Rasûlüllah (S.A.V) Sa’d'in kavmine:
— Yakından ziyaret edebilmem için onu Rufeyde’nin çadırına götürün, dedi.
Rufey’de Sa’d İbn Muaz’ı tedavi etmeye başladı.. Peygamber (S.A.V) akşamleyin Sa’d'a uğruyor ve ona :
—Gününü nasıl geçirdin? diye soruyordu. Ona sabahleyin uğruyor ve :
— Geceni nasıl geçirdin? diye soruyordu. Sa’d İbn Muaz’ın hastalığı artınca şöyle dua etti:
— Allah’ım! Eğer Kureyş daha savaşa devam edecek olursa beni de hayatta bırak, çünkü senin peygamberine eziyet edip onu yalanlayan kişilere karşı savaşmaktan daha çok hiçbir kimseye karşı savaşmayı sevmiyorum.
Aziz ve celîl olan Allah, Sa’d İbn Muaz’ın duasını kabul etti. Kabîleler çok soğuk gecelerde çıkan şiddetli bir rüzgâr sebebiyle yenildiler. Bu rüzgâr Kureyş’in ve kabilelerin ateşlerini söndürdü. Çadırlarının yerlerini değiştirdi. İplerini kopardı. Tencerelerini ters çevirdi. Adamlar kendilerini eşyalarının üzerlerinde buldu… Böylece yenilgi ve ümitsizliğin eteğini çekerek orayı terkettiler.
Sa’d İbn Muaz’m yaraları açıldı. Rufeyde damarı yakmakla ve üzerine kül koymakla kanın akmasını önleyemedi.. Ölümünden dolayı Rahman’ın Arş’mm sarsıldığı Sa’d İbn Muaz bu dünyaya veda etmişti…
